Przeczytane w rodzinie w maju 2025

W maju zaliczyliśmy udział w wyborach prezydenckich głosując po raz pierwszy poza granicami Polski. Lokal wyborczy, w którym można było oddać głos na Maderze, był bardzo dobrze zorganizowany.

Pozwiedzaliśmy też Lizbonę, już w niepełnym składzie rodzinnym, bo Pierworodny chciał tydzień wcześniej niż reszta do Polski polecieć. Dzieci dorastają szybciej niż czasem byśmy chcieli.
Bardzo przyjemnym miastem jest Lizbona. Stąd też trzy książki przeczytane w maju, w których się pojawia. W jednej jako główna bohaterka. W dwóch jako tło niektórych wydarzeń.

Mieliśmy też dwa dni w Warszawie: na antykwariaty( to radocha dla rodziców) oraz na Centrum Nauki Kopernik( jedno z ulubionych warszawskich miejsc córki- tym razem zwiedzane z polskimi koleżankami z Madery :))

Zakończyliśmy maj odchorowaniem podróży. Często nie da się tego uniknąć po podróżach samolotowych i zwiedzaniu miejsc turystycznych, gdzie się ma dużo kontaktów z wieloma osobami.
Ale i chorowanie ma swoje plusy, bo można więcej poczytać. Jak się ma już trochę siły na to.

Polska północno-wschodnia pod koniec maja… piękna, zielona, świergocząca, kwitnąca, pachnąca, zachwycająca… kocham ❤️

Lektury dziewięciolatki (samodzielne, audiobooki, czytane przez mamę na głos)

oceny gwiazdkowe od młodej czytelniczki

Morza Wydumane. Dobrosia i pluszaki. Marcin Mortka. Czyta Julia Kamińska. Audioteka

Piątka z Zakątka. Seria. Krystyna Drzewiecka. Audioteka

Kłopoty? Są koty! Seria. Marcin Przewoźniak. Audioteka

Tajemnica higienistki Wacik. Detektywi z podstawówki. Alicja Sinicka. Audioteka

Posłuchaj, Cukierku! Waldemar Cichoń. Czyta Janusz Zadura. Audioteka

Kocia Szajka i fałszerze pierników. Agata Romaniuk. Czyta Autorka. Audioteka

Sculografia. 1-3. Małgorzata Starosta. Wielu lektorów. Legimi

Przesłuchała chętnie, ale z perspektywy czasu mówi, że trudno było zrozumieć opowieści szczura Scula, który ma wadę wymowy spowodowaną utraconymi zębami.

Cała Piękna. Kinga Rybarczyk

Majowa lektura- rozważania o wizerunkach Maryi, Matki Jezusa.
Piękne wizerunki, ciepłe opowieści, trochę wiedzy z historii sztuki religijnej.
Będziemy do niej wracać.

Lektury mamy

Profesor. Charlotte Brontë

Kolejna ciekawa książka sióstr Bronte. Każda ma swój styl, jednak podobnie dokładnie oddają realia epoki, w której żyły. Ta konkretnie ma wątki autobiograficzne z doświadczenia Charlotte.

Perfekcyjna niedoskonałość. Jacek Dukaj

Ciekawy czas z tą książką. Dzięki wprowadzeniu przez męża czytało mi się trochę łatwiej niż pewnie byłoby bez tego.
Dukaj wprowadza mnóstwo nowych konceptów, słów, gramatyki. Rwie akcję w najciekawszych momentach i trzeba się domyślać jej przebiegu dopiero z następnych wydarzeń.
Potrzeba trochę czasu, by przestało to przeszkadzać w czytaniu i by można już było się skupić po prostu na opowieści i losach bohaterów.
Może zakończenie nie było dla mnie do końca zadowalające. Ale to już moje subiektywne zdanie.

Noc w Lizbonie. Erich Maria Remarque

Świetnie napisane, ale jednak bardzo ciężkie, bo to tematy o losach cywilów w czasie wojny. Zwłaszcza Niemców, którzy z Niemiec uciekali, bo nie popierali działań Hitlera. Jak sam autor.

Emma. Jane Austin

Dobrze się czytało, jednak nie jest to moja ulubiona z książek Jane Austen. Jakoś długo nie umiem polubić Emmy.

Pocztówki z Portugalii. Jolanta Kosowska. Legimi

Druga książka tej autorki, którą przeczytałam. Pierwsza działa się w większości na Maderze.
Ta dzieje się w kilku miejscach, a Lizbona i pobliska Sintra są głównymi z nich.
Trochę jest to książka o przebaczeniu, miłości i budowaniu życia na nowo.
Trochę zaangażowana społecznie w naświetlenie problemów rodzin z ciężko chorymi dziećmi.
Czyta się dobrze.

Lizbona. Miasto, które przytula. Weronika Wawrzkowicz – Nasternak, Marta Stacewicz – Paixão. Legimi

To nie przewodnik, ale sporo dowiedziałam się o Lizbonie i o Portugalii. Takie spojrzenie z bliska oczami i doświadczeniami różnych osób. Na kolejną wizytę w stolicy Portugalii będzie jak znalazł, bo tym razem czytałam ją głównie w samolocie, którym wylecieliśmy już z Lizbony.

Opactwo Northanger. Jane Austen

To taka dość mocno przerysowana, miejscami zabawna, ale też krytyczna opowieść o różnych sferach w angielskim, wiktoriańskim społeczeństwie. Gdzie z jednej strony królują konwenanse, dobre maniery i pokazywanie się, z jak najlepszej strony. Z drugiej jednak są kobiety i mężczyźni, gotowi na wiele by zdobyć odpowiednio posażnego męża czy żonę, albo nawet częściej zięcia czy synową, bo to jednak rodzice mieli w kwestiach małżeństwa dzieci najwięcej do powiedzenia.
Trochę gorzka opowieść. Kończy się jednak dobrze dla głównej bohaterki, co lubię. Cenię sobie pozytywne zakończenia. 🙂

Lady Susan. Sanditon. Watsonowie. Jane Austen

Trzy drobniejsze dziełka zebrane w jeden tom. Jedno dokończone przez inną osobę. Warte przeczytania, by poznać całość twórczości Jane Austen.

O kocie, który ratował książki. Sosuke Natsukawa

Japoński autor, jest kot, są książki ->czytam. Przyjemne czytanie.
Bardziej może skierowana do młodzieży, przez wzgląd na wiek głównego bohatera. Jednak ja z książek młodzieżowych nigdy nie wyrosłam, więc i teraz chętnie po nie sięgam.