Przeczytane w rodzinie we wrześniu 2025

Rok się jeszcze nie skończył, ale to prawdopodobnie wrzesień będzie najobfitszym czytelniczo miesiącem 2025 roku.
Wiadomo, coś za coś. Mniej spotkań, sporo rodzinnego chorowania.
Ale ile przygód w wyobraźni!!! Kto czyta, ten żyje podwójnie, a nawet po 15-krotnie 🙂

Lektury dziewięciolatki (samodzielne, audiobooki, czytane przez mamę na głos)

Winston. Tajna misja. Frauke Scheunemann

Wokół świata na wariata. Łukasz Wierzbicki

Mikołajek. Żeśmy się ubawili. Goscinny, Sempé

Sznaucer Bingo. Na tropie psigód. Małgorzata Wołoszyn- Chrząszcz. Czyta Kacper Chrząszcz. Audioteka

20000 mil podwodnej żeglugi. Jules Verne. Czyta Piotr Balazs. Audioteka

Tata w tarapatach. Zemsta karalucha. Justyna Bednarek

Jak wytresować smoka. Cressida Cowell

Wyprawa niesłychana Benedykta i Jana. Łukasz Wierzbicki

Tajemnica ratownika Szyszki. Detektywi z podstawówki. Alicja Sinicka. Audioteka

Lektury mamy

Franciszek. Kuglarz Boży. Raniero Cantalamessa

Trochę inne spojrzenie na świętego Franciszka z Asyżu.

Strzały w Stonygates. Agatha Christie

Jak mam chęć na książkę do przeczytania w jeden dzień, z zagadką, której rozwiązanie nie jest znane niemal do końca, sięgam po kryminały Agathy Christie. Chyba jeszcze ani razu nie uznałam czasu przeznaczonego na czytanie jej książek za stracony. A niektóre tomy czytałam już nawet po kilka razy, w odstępach wieloletnich. Przyjemność ta sama. Jakoś działa wybiórcza niepamięć. I chociaż wiem, że czytam po raz kolejny, to i tak daję się ponieść zagadce.

Perswazje. Jane Austen

Jedna z lepszych powieści Jane Austen.

Mansfield Park. Jane Austen

Przyjemne czytanie.

Zerwane zaręczyny. Agatha Christie

Dobra książka na czas przeziębieniowego zamknięcia w domu.

Samotny dom. Agatha Christie

Ta również. Można czytać nawet z gorączką.

Mężczyzna imieniem Ove. Frederic Backman

Przeczytałam z polecenia męża. Ogólnie w porządku książka. Trochę o tym, żeby nie oceniać człowieka, zanim się nie pozna jego historii, ale też by nie dać się „zbyć”, jeśli drugi człowiek zachowuje się uciążliwie, zrzędliwie czy dziwnie. Że warto włożyć trochę wysiłku w znajomość, żeby przebić się przez „odpychającą” skorupę i odkryć dobro i piękno, które jest pod nią ukryte. Wartościowe jest odkreślenie roli wspierających społeczności sąsiedzkich i budowania relacji międzyludzkich, a także proszenia o pomoc i udzielania pomocy.

W sumie nie wiem, co mi w niej do końca nie pasowało…
Na pewno opisy kolejnych prób samobójczych. Nie widzę naprawdę sensu opisywania szczegółów. Po co ma to ktoś potem chcieć naśladować?
Może za dużo nieszczęść, jak na jedno życie głównego bohatera?
Może wątek homoseksualności w tylko pozytywnym kontekście? Czy we współczesnej powieść, to za każdym razem musi być bohater pozytywny lub/i pokrzywdzony? Moim zdaniem w życiu tak nie ma. W każdej grupie ludzi znajdą się osoby pozytywne i negatywne, pokrzywdzone i krzywdziciele. Więcej realizmu w literaturze współczesnej by się przydało. Oraz promocji tego, co służy przyszłości społeczeństwa, czyli rodziny, małżeństwa kobiety i mężczyzny oraz dzietności.
Zastanawiało mnie też, na ile wiarygodne są te opisane realia życia na szwedzkim osiedlu domków jednorodzinnych?
I czy ta szwedzka biurokracja czy opieka społeczna ma rzeczywiście takie uciążliwe oblicze? Może ma, może tak jest wszędzie, gdzie urzędnik zapomina, że jego obowiązkiem jest służba drugiemu człowiekowi, a nie bezmyślne wypełnianie przepisów.
A może byłaby mi bliższa ta historia, gdyby toczyła się na blokowisku w małym polskim miasteczku, a głównym bohaterem byłby pan Kazimierz czy Antoni?

Kolej na szczęście. Natalia Przeździk. Legimi

Tu mamy polskie realia.
Trzecia część serii. Zmierzająca do szczęśliwego finału.
Dla mnie to takie dobre polskie New Adult.
Miałam poczekać na wersję papierową, ale znękane przeziębieniem ciało domagało się kolejnej odżywki dla umysłu i wyobraźni, więc sięgnęłam po ebooka.

Motyw główny całej serii, to odważne podejmowanie przez bohaterów obowiązków dorosłości i realizowanie własnego pomysłu na życie.

Anne ze Złotych Iskier. Lucy Maud Montgomery

Zmierzam do końca czytania cyklu o Ani w nowym tłumaczeniu, przed którym dość długo się broniłam. Niepotrzebnie, bo nic, a nic nie straciły. Jest nadal wszystko, co cenię w tej serii.
Jeszcze dwie części przede mną.

Ukryte miasto. Ulysses Moore. Zeszyt siódmy. Pierdomenico Baccalario

Wciągnęła mnie ta młodzieżowa seria.
Wiekowo bohaterowie to końcówka podstawówki.
Znowu przeczytałam trzy cześci jedna po drugiej.
Przygoda, przyjaźń, wyobraźnia, nawiązania do literatury i kultury…

Mistrz piorunów. Ulysses Moore. Zeszyt ósmy. Pierdomenico Baccalario

Labirynt cienia. Ulysses Moore. Zeszyt dziewiąty. Pierdomenico Baccalario

Złota czara. John Steinbeck

Pierwsza powieść tego autora i pierwsza przeze mnie przeczytana, chociaż mąż zgromadził już ich kilka na półce.

Napisana wciągająco, ale nie na tyle, żebym chciała do niej wrócić.

Miasto jadeitu. Fonda Lee

Nie mój klimat. Fantasy, ale nadal kung- fu, wojna klanów czy nawet mafijne walki.
W tym momencie nie zaciekawiła mnie na tyle, żeby sięgnąć po kolejne części i poznać dalsze losy bohaterów.

Tajemniczy opiekun. Jean Webster

Bardzo lubię powieści pisane listami. Ta jest i zabawna, i przyjemna w odbiorze.

Przeczytane w rodzinie we wrześniu 2025